Wat een hondeweer zeg! Gelukkig vindt Lyonaatje dat niet zo erg.

Vanmiddag zijn we, tussen de buien door, naar een groot honden-speelveld geweest. Ze was de enige voor een hele tijd en rende zich suf! Ze deed me denken aan een puppy die door het dolle heen was!! Zo leuk om te zien. Het brengt echt een glimlach op je gezicht om haar zo blij en vrij te zien. Ze kwam toen ik haar riep en wilde eigenlijk dat ik keihard met haar meerende...ze vergeet dat ik niet zo snel kan rennen als zij. Volgens mij haalt ze makkelijk de 65 km per uur.

We moesten met de auto naar dat speelveld. Bij terugkomst moet ik altijd goed opletten omdat ik op straat parkeer. Ze gaat er ook aan mijn kant uit. Ze wacht netjes, zelfs met de deur wijd open, tot dat ik zeg dat het mag. Heel braaf!

Op de terugweg begon het wel wat te regenen en dus moest ik haar weer met een handdoek droog maken. Ze vindt het prima en ziet het als een extra knuffel. Soms gaat ze dan op haar rug liggen, maar zo krijg ik haar natuurlijk niet zo droog. Maar dat weet ze natuurlijk niet...

Vanmiddag ook nog met haar bal gespeeld. Wat is ze toch moooooiiiii