Het heeft even geduurd, maar de blog krijgt bij deze weer een update.

Wat heeft Lyona mij toch aan het lachen gemaakt! Ik had wat Yoghurt gegeten en heb wat restjes weggegooid. Mijn vuilnisbak heeft een schuifje die zij met haar neus open krijgt. Ik heb haar een paar keer betrapt en toen speelde ze de onschuld zelve. Dit keer was ik in een andere kamer. De vuilnis zou die avond buiten gezet worden en het was haar wel erg makkelijk gemaakt...
Ik hoorde iets en riep haar. Ze kwam vrolijk naar me toe...en had zo iets van 'mijn naam is Haas...ik weet van niks.'..

Oh nee? Nou, hoe verklaar je dat bewijsmateriaal op je snoet? Hmmm? Gekkie!
Gelukkig had ik de camera bij de hand en kon ik deze leuke foto van haar nemen!



Wat een troetelhondje is het toch. Ze komt zo na een week of anderhalf tot rust. Sommige honden passen zich snel aan, zij heeft wat meer tijd nodig. Maar na wat tijd en wat wennen krijg je wel een leuk kadootje. Wat een super hond!
Ze knuffelt graag, maar als het niet uitkomt (als ik achter mijn pc zit bijvoorbeeld) dan probeert ze wat aandacht te krijgen door je met haar neus een duwtje te geven en als je nee zegt, of haar even negeert gaat ze vrolijk verder en speelt ze met haar speelgoed of ligt ze braaf in haar mand. Ze zeurt niet. Ook niet aan tafel. Ze bedelt niet en is niet ongeduldig.
Af en toe wat kleuter-puber gedrag. Ze wil dan gewoon even ge-baby-d worden. Met andere woorden, ze wil even als klein kindje behandeld worden...meestal een geruststelling krijgen. Even weten dat alles nog okay is. Daarom duurt het wennen bij haar wat langer. Ze heeft teveel onzekerheden gekend en zoekt iemand die haar even gunt dat ze op haar eigen tempo haar draai kan vinden. Forceren heeft geen zin bij Lyona.

Als vrienden of familie langskomen is Lyona wat angstig. Niet dat ze nou helemaal in een hoekje gaat zitten bibberen ofzo. Helemaal niet zelfs...maar ze is wat meer afwachtend. Ze komt snuffelen bij je, maar weet dan nog niet of ze wel wil dat je haar aait. Ze kijkt de kat uit de boom. Mijn bezoek reageert op mijn verzoek gewoon rustig. Bij Lyona met nieuw bezoek is het zo dat het beter is om Lyona gewoon eerst even gerust te stellen dat die persoon 'okay' is, en daarna Lyona wat negeren. Niet te veel naar haar kijken( niet direct in haar ogen iig). Af en toe natuurlijk wel even een blikje werpen en geruststellen.. Maar gewoon niet teveel om Lyona laten draaien. Dat vindt ze niet prettig. Hoe normaler ik reageer op de situatie hoe rustiger ze wordt.
Een muurbloempje is het eigenlijk. Ze is zo mooi, maar wil het liefste zoveel mogelijk onzichtbaar zijn.

Nog wat foto's: