zondag 13 december 2009
Krijgt zij een voorspoedig 2010?

Wie wil haar nou niet. Kan het nóg schattiger??
En wat is ze toch lief dat ze het allemaal maar toe laat. Als beloning van onze fotosessie hebben we flink geknuffeld. Ze heeft een gigantisch grote mand en daar kan ik ook wel bij...half. Vindt ze prachtig. Lekker knuffelen en dan slaapje doen.
Gisteren heeft ze weer braaf gespeeld met een labrador, herder, schotse collie en een friese stabij. De labrador pakte haar tennisbal steeds af als ik het weggooide, maar ze werd er niet boos om. Gelukkig had ik er twee mee en zo'n speciaal gooi-ding waardoor je nog verder weg kunt gooien. Prachtig om te zien hoe hard ze rent.Later kwamen er nog een paar honden en ook dat ging vrij snel goed. Even afwachtend, maar daarna ook gewoon gezellig spelen.
Ze blaft als ze wil spelen...en sommige hondjes schrikken daarvan...en hun baasjes ook. Wisten ze maar hoe lief en onschuldig ze was... Maar gelukkig speelt ze vrolijk verder en krijgt ze, zoals bij elke wandeling, veel complimenten over hoe mooi ze is. Ja, dat is ze zeker.
Enneh, mooie hondjes krijgen een fotosessie...zie hier een foto met haar lievelings knabbel-petje. (ze mocht van mij een stevige baseballpet kapot bijten nadat ik de gevaarlijke dingen eruit had geknipt waar ze zich in kan verstikken. Ze zal zelf nooit iets pakken om te slopen. Ook toen ik haar het petje gaf, duurde het nog een dag of 2 voordat ze er mee ging spelen.)

Helaas is het alweer bijna Nieuwjaar....en zoals altijd beginnen irritante jongeren met vuurwerk gekke fratsen uit te halen en dingen op te blazen. Laatst in de krant twee jongens van 15 en 16 die een vuurwerkbom hadden gemaakt.
Hier is het helaas niet anders. Een abri is gesloopt door een vuurwerkbom. We waren ons laatste loopje van de avond aan het doen, voor het slapen gaan en net toen we bij de voordeur kwamen, zagen we een flits (het leek wel overdag) en daarna een keihard knal. Deze lieve lieve meid schrok verschrikkelijk en dacht dat er op haar geschoten werd. Wat een zielig hoopje was het, zo in elkaar gedoken. Gauw de deur opengedaan...het kon niet snel genoeg voor haar. Boven nog even flink de tijd genomen om te knuffelen. Meestal beloon ik angstig gedrag niet, maar dit was wel heel hevig en ze moest even haar hart tot rust laten komen.
Toen we gingen slapen werd ze er ook af en toe wakker van. De tv heb ik maar aangedaan, de lamellen helemaal dicht en de ramen dicht. Dat scheelde voor haar heel veel.
Als het nu echt erg wordt, met nieuwjaar, mag ze van mij wel op bed als ze te angstig wordt. Misschien vraag ik de dierenarts om een kalmeringsmiddel.
Ze heeft al genoeg meegemaakt en in de juiste setting (lees: niet meer hoeven overleven) is het de perfecte hond! Ze luistert beter dan honden die al jaren bij hun baasje zijn!!!
Abonneren op:
Posts (Atom)