Lyona - opvanghond

Sorcerer Dagomba just dance 2

2011-01-21T05:06:00.000-08:00

Over 'Work-out' gesproken. Is nog best lastig!! (maar wel erg leuk!)

Match made in Heaven!

2010-02-06T16:11:00.000-08:00

Per 5 februari jl. is Lyona geplaatst bij een lief gezin mét eigen welkomingscomité (lees: enthousiaste labrador reu).

Lyona kwam uit Spanje, werd geplaatst in Nederland en woont nu in Duitsland. Wat een reis, maar wat heeft ze het toch goed nu!

Eind januari heeft Lyona haar eerste ontmoeting gehad met Sem, de labrador. Hij is erg aanwezig en wil spelen spelen spelen. Het was even afwachten of Lyona niet overdonderd zou worden en goed van zich af kon bijten. Dit ging prima. Ze speelden leuk met elkaar!
Later zijn we binnen verder gaan praten terwijl de honden leuk met elkaar speelden. Sem was meteen verkikkerd op Lyona! Hij gaf haar veel kusjes en je kon gewoon zien dat hij in haar een leuk speelmaatje vond. Lyona liet af en toe weten dat hij even rustig moest doen, wat hij dan ook meteen vol overgave deed. Zij was de Koningin en hij haar onderdaan...allebei even blij met die verdeling! Sem doet ALLES voor Lyona. En omdat ze toch een angsthondje is, kan ze zo'n klerenkast van een hond wel gebruiken die haar ook WIL beschermen. Dat merkten we op het veldje al.

Er was geen twijfel meer. De mensen hadden alles goed voor mekaar, waren erg begaan met honden en ook Lyona maakte al vrij snel contact met hen (wat voorheen een week of langer duurde, en nu binnen 1 uur).

Wij hebben haar zelf naar Duitsland gebracht. Wat krijgt ze het daar toch goed! Ze deelt een tweepersoonsbed met Sem, maar kan altijd in haar eigen mandje (die ze van mij meekreeg) als zij dat wil. Ze mag op de bank, ze heeft er een grote tuin van zo'n 700 m2 en om het huis heen ligt boerenland (van andere mensen) van zo'n 1600 hectare (ja, echt, 1600...het is geen typfout).
In de tuin komt een zwembad voor de honden (kuil ligt er al). Nou, beter kan het niet.

Lyona heeft nu, net als Sem, een mooi rood tuigje:

Ik kan niet wachten om haar weer te zien!

Met Valentijnsdag nog 2 kaartjes verstuurd.
(klik op de afbeelding voor een vergroting)

Het duurde even voordat Lyona werd geplaatst (3 maanden). Het is een lieve lieve hond. Hoewel ze veel reacties kreeg bleek de juiste match er niet tussen te zitten...het heeft zo moeten zijn. Nu heeft ze een liefdevol warm huisje met mensen en een hondje die haar het aller aller beste gunnen. Ze mag eindelijk hond zijn zonder hoeven te overleven...Dat gun je toch iedere hond!

Even een kort berichtje....

2010-01-09T08:26:00.000-08:00

We hebben gisteren een pootafdruk van Lyona's pootje gemaakt in klei! Dat gaan we inlijsten als het helemaal droog is (duurt een paar dagen). Hier alvast een voorproefje!

Grote GoedZo!

2010-01-06T03:57:00.000-08:00

Lyona is weer bijgekomen van Oude & Nieuw. Ze deed het aardig vond ik.
Toen er vanaf 10:00 uur vuurwerk afgestoken mocht worden keek ze uit het raam. Ze schrok van de knallen en keek me aan. Ik zei 'goedzo' en ze keek verder. Het was voor haar fascinerend!

's Avonds ook geen probleem. Toen het donker was keek ze weer uit het raam. Dat was toch anders, want nu kon je ook lichtjes zien. Maar wat zat ze daar braaf voor het raam. Ik heb een lage raamkozijn en heb twee stoelen tegen elkaar geschoven zodat ze erop kan zitten en naar buiten kan turen (wat ze heerlijk vindt om te doen). Ook de lamelle heb ik voor haar opzij geschoven zodat ze goed zicht heeft.

Does my butt look big?

We gingen 's avonds 2 of 3 keer nog wandelen voordat het echte vuurwerkspektakel zou beginnen. Rond 23:00 uur gingen we voor ons laatste loopje. Ze hoorde wat vuurwerk knallen en keek op en ging toen vrolijk weer verder lopen met haar staart omhoog en veel te druk bezig met het ruiken van plekjes op het gras of een lantaarnpaal. Dit wordt een makkie straks, dacht ik...

Rond 23:45 twaalf gingen een paar debielen illegaal vuurwerk afsteken. Een paar andere debielen probeerden de ramen van het appartementencomplex eruit te blazen (wat gelukkig niet lukte) waardoor alles trilde. Je zou haast denken dat we in een achterbuurt wonen...Sinds die tijd was ze enorm bang. En alles wat ze daarvoor zo stoer trotseerde was met één veeg weg! Bedankt asociale debielen!

We zijn op bed gaan liggen, en ze mocht dit keer wel op bed. Ze kroop zoveel mogelijk in me, voor zover dat kan met een grote hond. Ze maakte zich een bolletje en ik heb haar 2 uur lang in slaap geaaid.

Ze heeft wel 5 dagen lang last gehad van haar buikje. Alleen maar diarree. 's Nachts om 03:00 uur moest ze er nu ook al dagen lang uit...de arme schat. Gelukkig at ze verder goed, dronk ze normaal en speelde ze vrolijk. Sinds gisterenavond is het eindelijk weer normaal. Ik was helemaal blij.

Vanmorgen hebben we weer onze lange wandelingen gemaakt. Toen ze diarree had wilde ik alleen met haar naar een veldje aan de overkant en dan gauw weer naar binnen. Veel te koud voor een hondje die zich niet lekker voelt. Maar nu dat we weer de lange wandelingen kunnen doen is het toch wel leuker, al werd ze niet onrustig of vervelend toen we een paar dagen korte loopjes deden.

Lyona vindt het heerlijk om ingestopt te worden in haar dunne fleece dekentje. Ze kan zo uren slapen.

En als ze het te warm krijgt,
doet ze zelf de dekentjes weg!

Ze heeft, toen ze diaree had, wat rijst met rijstwater gekregen voor haar buikje. Lekker dat ze dat vindt! Vooral als ik er een kip- of rundboullion bij doe (niet zoveel overigens).

Alleen af en toe blijft dat rijst aan haar neusje plakken en na de zoveelste keer kon ik het toch niet laten om daar een fotootje van te maken!

Alleen thuis blijven

2009-12-28T09:31:00.000-08:00

Hier ligt Lyona heerlijk in haar mandje. Tijdelijk Roze terwijl haar matrashoes (grijs) in de was zit. Nu kun je haar wel tenminste zien :-) . Ze heeft een groot hondemand met op de bodem 2 dekbedden en aan de zijkanten 2 kussentjes. Wat een luxe he! Maar als je haar zo ziet liggen...dan gun je het haar toch gewoon (PS: mandje en toebehoren gaat gratis mee naar nieuwe baasjes).

Nu ze lekker gesetteld is zijn we 'alleen thuis blijven' gaan oefenen. Het begon met 5 minuutjes hier en daar. Ze werd er eerst erg onzeker van. Maar toen ik telkens terug kwam vond ze het wel best en had ze meer zoiets van 'ik wil mee' in plaats van 'ik ben bang'.

We zijn al 1,5 week aan het oefenen en vandaag heeft ze al 1,5 uur braaf alleen thuis gezeten. Ik zet steeds de videorecorder aan om te horen of ze huilt of blaft maar helemaal niets! Wat een brave meid. Ik zie wel dat ze veel uit het raam kijkt, maar ik vermoed dat als ze dit eenmaal gewend is, steeds vaker lekker in haar mandje gaat liggen.

Bij thuiskomst is ze natuurlijk wel enthousiast maar ik geef haar expres niet al te veel aandacht. De eerste paar keer dat ik 15 minuten of half uurtje weg was en weer thuis kwam was ze door het dolle heen en sprong zo hoog! Beetje te wild. Nu is ze nog steeds erg blij maar nog enigszins handelbaar. Per keer gaat het echt beter.

Als ik binnenkom ga ik even rustig aaien. Heel langzaam terwijl ik 'shhhhhhhh' zeg. Daar wordt ze binnen no-time kalm van. Het duurt natuurlijk wel een paar minuten voordat adrenaline uit je systeem is, dus natuurlijk heeft ze wat energie die ze kwijt moet...maar springen en wild doen mag niet...en dat doet ze zo braaf. Echt goed van haar!

Met kerst was het ook zo'n scheet! Het was gezellig aan tafel en we hebben haar mand aan één van de tafel uiteinden gezet. Zo hoorde ze er ook gewoon bij...maar ze mocht niet smeken. We hebben na afloop natuuuuuurlijk veel lekkers met haar gedeeld! Dat verdiende ze, want de hele dag bleef ze braaf rustig. Ze werd niet overactief en niet vervelend. Terwijl wij zaten te tafelen zat zij lekker te knorren in haar slaap. Geheel relaxt!

Lyona heeft ook nog gespeeld in de sneeuw. Is ze niet mooi?!

Krijgt zij een voorspoedig 2010?

2009-12-13T03:11:00.000-08:00

Wie wil haar nou niet. Kan het nóg schattiger??
En wat is ze toch lief dat ze het allemaal maar toe laat. Als beloning van onze fotosessie hebben we flink geknuffeld. Ze heeft een gigantisch grote mand en daar kan ik ook wel bij...half. Vindt ze prachtig. Lekker knuffelen en dan slaapje doen.

Gisteren heeft ze weer braaf gespeeld met een labrador, herder, schotse collie en een friese stabij. De labrador pakte haar tennisbal steeds af als ik het weggooide, maar ze werd er niet boos om. Gelukkig had ik er twee mee en zo'n speciaal gooi-ding waardoor je nog verder weg kunt gooien. Prachtig om te zien hoe hard ze rent.
Later kwamen er nog een paar honden en ook dat ging vrij snel goed. Even afwachtend, maar daarna ook gewoon gezellig spelen.
Ze blaft als ze wil spelen...en sommige hondjes schrikken daarvan...en hun baasjes ook. Wisten ze maar hoe lief en onschuldig ze was... Maar gelukkig speelt ze vrolijk verder en krijgt ze, zoals bij elke wandeling, veel complimenten over hoe mooi ze is. Ja, dat is ze zeker.

Enneh, mooie hondjes krijgen een fotosessie...zie hier een foto met haar lievelings knabbel-petje. (ze mocht van mij een stevige baseballpet kapot bijten nadat ik de gevaarlijke dingen eruit had geknipt waar ze zich in kan verstikken. Ze zal zelf nooit iets pakken om te slopen. Ook toen ik haar het petje gaf, duurde het nog een dag of 2 voordat ze er mee ging spelen.)

Helaas is het alweer bijna Nieuwjaar....en zoals altijd beginnen irritante jongeren met vuurwerk gekke fratsen uit te halen en dingen op te blazen. Laatst in de krant twee jongens van 15 en 16 die een vuurwerkbom hadden gemaakt.

Hier is het helaas niet anders. Een abri is gesloopt door een vuurwerkbom. We waren ons laatste loopje van de avond aan het doen, voor het slapen gaan en net toen we bij de voordeur kwamen, zagen we een flits (het leek wel overdag) en daarna een keihard knal. Deze lieve lieve meid schrok verschrikkelijk en dacht dat er op haar geschoten werd. Wat een zielig hoopje was het, zo in elkaar gedoken. Gauw de deur opengedaan...het kon niet snel genoeg voor haar. Boven nog even flink de tijd genomen om te knuffelen. Meestal beloon ik angstig gedrag niet, maar dit was wel heel hevig en ze moest even haar hart tot rust laten komen.

Toen we gingen slapen werd ze er ook af en toe wakker van. De tv heb ik maar aangedaan, de lamellen helemaal dicht en de ramen dicht. Dat scheelde voor haar heel veel.

Als het nu echt erg wordt, met nieuwjaar, mag ze van mij wel op bed als ze te angstig wordt. Misschien vraag ik de dierenarts om een kalmeringsmiddel.

Ze heeft al genoeg meegemaakt en in de juiste setting (lees: niet meer hoeven overleven) is het de perfecte hond! Ze luistert beter dan honden die al jaren bij hun baasje zijn!!!

Braaf spelen

2009-12-09T08:21:00.000-08:00

Wat doet ze het goed! Haar gevoel van 'moeten overleven' neemt langzaam maar zeker af. Vandaag was ze zo grappig! We gingen naar een groot landgoed waar honden vrij rond mogen rennen. Ze kwam daar een grote brede labrador tegen die met haar wilde spelen. Ze wist het nog niet zeker...maar uiteindelijk zijn die twee aan het dollen gegaan. Ze renden allebei achter dezelfde stok aan en hij was een gentleman en liet haar de stok pakken. Ze lagen letterlijk te rollenbollen...en dat betekent met dit weer maar 1 ding: in bad! Of beter, onder de douche.

Dit wordt de 2e keer dat ze bij mij onder de douche gaat. Ze vindt het niet super leuk maar laat het wel toe. Bij het afdrogen wordt ze wat hyper, want ze ziet het als aaien en spelen.

We bloggen niet meer zoveel...er is niet veel te melden. Ze is een schat...we knuffelen veel. Ze luistert perfect! Speelt graag maar is ook rustig. Afgezien van haar voorzichtigheid naar mensen toe, is het gewoon de ideale hond! Zonder overdrijven krijg ik iedere dag een grote glimlach op mn gezicht van haar. De schat

Wat een hondeweer!

2009-12-05T10:38:00.000-08:00

Wat een hondeweer zeg! Gelukkig vindt Lyonaatje dat niet zo erg.

Vanmiddag zijn we, tussen de buien door, naar een groot honden-speelveld geweest. Ze was de enige voor een hele tijd en rende zich suf! Ze deed me denken aan een puppy die door het dolle heen was!! Zo leuk om te zien. Het brengt echt een glimlach op je gezicht om haar zo blij en vrij te zien. Ze kwam toen ik haar riep en wilde eigenlijk dat ik keihard met haar meerende...ze vergeet dat ik niet zo snel kan rennen als zij. Volgens mij haalt ze makkelijk de 65 km per uur.

We moesten met de auto naar dat speelveld. Bij terugkomst moet ik altijd goed opletten omdat ik op straat parkeer. Ze gaat er ook aan mijn kant uit. Ze wacht netjes, zelfs met de deur wijd open, tot dat ik zeg dat het mag. Heel braaf!

Op de terugweg begon het wel wat te regenen en dus moest ik haar weer met een handdoek droog maken. Ze vindt het prima en ziet het als een extra knuffel. Soms gaat ze dan op haar rug liggen, maar zo krijg ik haar natuurlijk niet zo droog. Maar dat weet ze natuurlijk niet...

Vanmiddag ook nog met haar bal gespeeld. Wat is ze toch moooooiiiii

Zo, daar zijn we weer!

2009-11-27T04:11:00.000-08:00

Het heeft even geduurd, maar de blog krijgt bij deze weer een update.

Wat heeft Lyona mij toch aan het lachen gemaakt! Ik had wat Yoghurt gegeten en heb wat restjes weggegooid. Mijn vuilnisbak heeft een schuifje die zij met haar neus open krijgt. Ik heb haar een paar keer betrapt en toen speelde ze de onschuld zelve. Dit keer was ik in een andere kamer. De vuilnis zou die avond buiten gezet worden en het was haar wel erg makkelijk gemaakt...
Ik hoorde iets en riep haar. Ze kwam vrolijk naar me toe...en had zo iets van 'mijn naam is Haas...ik weet van niks.'..

Oh nee? Nou, hoe verklaar je dat bewijsmateriaal op je snoet? Hmmm? Gekkie!
Gelukkig had ik de camera bij de hand en kon ik deze leuke foto van haar nemen!

"Heb ik een advocaat nodig?"

Wat een troetelhondje is het toch. Ze komt zo na een week of anderhalf tot rust. Sommige honden passen zich snel aan, zij heeft wat meer tijd nodig. Maar na wat tijd en wat wennen krijg je wel een leuk kadootje. Wat een super hond!
Ze knuffelt graag, maar als het niet uitkomt (als ik achter mijn pc zit bijvoorbeeld) dan probeert ze wat aandacht te krijgen door je met haar neus een duwtje te geven en als je nee zegt, of haar even negeert gaat ze vrolijk verder en speelt ze met haar speelgoed of ligt ze braaf in haar mand. Ze zeurt niet. Ook niet aan tafel. Ze bedelt niet en is niet ongeduldig.
Af en toe wat kleuter-puber gedrag. Ze wil dan gewoon even ge-baby-d worden. Met andere woorden, ze wil even als klein kindje behandeld worden...meestal een geruststelling krijgen. Even weten dat alles nog okay is. Daarom duurt het wennen bij haar wat langer. Ze heeft teveel onzekerheden gekend en zoekt iemand die haar even gunt dat ze op haar eigen tempo haar draai kan vinden. Forceren heeft geen zin bij Lyona.

Als vrienden of familie langskomen is Lyona wat angstig. Niet dat ze nou helemaal in een hoekje gaat zitten bibberen ofzo. Helemaal niet zelfs...maar ze is wat meer afwachtend. Ze komt snuffelen bij je, maar weet dan nog niet of ze wel wil dat je haar aait. Ze kijkt de kat uit de boom. Mijn bezoek reageert op mijn verzoek gewoon rustig. Bij Lyona met nieuw bezoek is het zo dat het beter is om Lyona gewoon eerst even gerust te stellen dat die persoon 'okay' is, en daarna Lyona wat negeren. Niet te veel naar haar kijken( niet direct in haar ogen iig). Af en toe natuurlijk wel even een blikje werpen en geruststellen.. Maar gewoon niet teveel om Lyona laten draaien. Dat vindt ze niet prettig. Hoe normaler ik reageer op de situatie hoe rustiger ze wordt.
Een muurbloempje is het eigenlijk. Ze is zo mooi, maar wil het liefste zoveel mogelijk onzichtbaar zijn.

Nog wat foto's:

Dag 5 - Alleen thuis is toch wel erg eng...

2009-11-18T06:37:00.000-08:00

Vannacht ging weer goed. Ze ging zelfs even op de gang slapen en kwam later weer terug.

We beginnen in een ritme te komen nu waarbij we gewoon 's ochtends meteen gaan wandelen. Soms gaan we voor de lunch nog een keer. Ze eet wat rond lunchtijd...en 's avonds rond 20:00 uur eet ze weer. Na de lunch gaan we nog zo'n 3 x wandelen. Ze krijgt van mij veel loopjes omdat ik geen tuin heb. Als ik een tuin had, hoefde ze maar 2 of 3 keer uitgelaten te worden...

Vandaag moest ik toch echt even weg. Niemand kon oppassen. Ik twijfelde of ik haar mee zou nemen...maar dat kwam niet zo goed uit. Ik zou maar een half uurtje zijn...

Voor de zekerheid zette ik de videorecorder aan, om later terug te kijken. En dat was maar goed ook.

Deze lieve schat was helemaal overstuur. Ze blafte wat maar huilde het uit. Ze was zo wanhopig en bang. Het breekt je hart...
We gaan nog wel oefenen met alleen thuis blijven. Maar dit keer maar enkele minuten per keer. Ze moet er nog aan wennen.

Toen ik de video terug keek moest ik wel een traantje laten. Wat was ze verdrietig en bang...Ze maakte echt huil geluiden.

Toen ik er weer was, was ze doodop. Ze kon alleen maar slapen. We hebben nog even flink geknuffeld en samen een dutje gedaan. Ze had het wel even nodig om bij me te kruipen en even te relaxen.

Ze luistert steeds beter. Ze leert graag!

Het is rotweer en het waait hard hier. We blijven zo lang mogelijk binnen, maar als we dan naar buiten gaan dan doen we een extra rondje. En daarna flink knuffelen natuurlijk.

Dag 4 - Haar ware aard komt naar boven

2009-11-17T04:28:00.000-08:00

Wat een lieve schat is het toch ook! Vannacht heeft ze me stiekem aan het lachen gemaakt. Ze dacht dat ik sliep en ik kneep met mijn oogjes om te kijken wat ze deed. Ze twijfelde of ze op het bed zou komen. Ze stond daar en je zag haar plussen en minnen...uiteindelijk draaide ze een paar rondjes en ging braaf slapen. Ze is erg braaf en snapt dat ze niet op bed mag...en ik moest echt mijn lach inhouden...ik ging erg vrolijk slapen!

Ze wordt veel losser en rustiger...en haar ware lieve aard komt naar boven. Af en toe nog wat angstig...het is ook allemaal even wennen. Dan schuilt ze achter me of leunt tegen mijn been aan. Maar het gaat steeds beter! Wat een lieverdje!

Gelukkig is het weer iets beter vandaag. Gisteren waren we nat geregend en hebben we zelfs ergens moeten schuilen.
Net voor lunch hebben we een extra lange wandeling gemaakt. Weliswaar eerst met de auto een stukje moeten rijden, maar dan heb je ook wel wat. Een terrein waar honden omheind rond kunnen rennen. Ze was de enige en vond het zo leuk dat ze los mocht. Als ik haar riep kwam ze braaf en we hebben het er echt even van genomen. Lekker de tijd genomen om te rennen en spelen. Straks gaan we nog een keer...dit keer nemen we de bal mee.

Spelen met de bal vindt ze erg fijn...maar ze moet het wel kunnen/mogen slopen. Verwacht niet dat iets heel blijft...

We hebben nog een fotosessie gedaan. Zie hier het resultaat.

Dag 3 - She's got the brains and the looks!

2009-11-16T10:56:00.000-08:00

We hebben allebei goed geslapen vannacht. Het was wat spannend hoe ze zou reageren als ze niet meer op bed mocht slapen.
Ze was wat onrustig en kon haar draai niet zo goed vinden. Ze probeerde toestemming te krijgen om op het bed te klimmen door met haar voorpoten op bed te komen, terwijl haar achterpoten braaf de grond raakte. Ik moest haar teleurstellen en dat was moeilijk hoor, met die prachtige ogen van haar!
Ik zette de mand toch maar tegen mijn bed aan. Ze probeerde daarna nog 3 keer op bed te komen, maar ik bleef voet/poot bij stuk houden. Uiteindelijk heeft ze de rest van de avond gewoon in haar mandje geslapen. De grote meid! Ben zoooo trots op haar!

Vanmorgen hebben we een paar keer flink gewandeld. Ze was weer erg braaf en trok niet veel. Behalve toen ze een reiger zag kwam haar jachtinstinct naar boven en als ik haar niet aan de lijn had, was het reiger voor ontbijt! Ze is wel sterk, maar gelukkig luistert ze nog meer en weet ze niet dat zij eigenlijk veel sterker is.

Haar dominantie neemt steeds meer af en ik besef me dat het dominant zijn gewoon een uitlaatklep was van een soort overlevingsgedrag die ze zich heeft moeten aanmeten. Eerst in Spanje, waar ze gered is met haar zusje. Toen kwam ze in een gezin terecht met 5 honden waarvan de honden al vele jaren samen waren en al een roedel waren. Ze moest zichzelf daar enorm bewijzen en dat houdt ook in dat je soms van je af moet bijten. Dat was ook de reden waarom ze haar web hebben gedaan na enkele maanden. Ze kon het niet zo goed vinden in de groep. Ook qua eten was het altijd 'vechten' om je deel. Dat gun je toch geen enkele hond!

5 honden is gewoon te veel. En sowieso is het niet alleen maar de bedoeling dat je een hond een onderdak en eten geeft. Het is ook even belangrijk dat ze opgevoed worden. Ze moeten weten waar ze aan toe zijn. Mensen die klagen over hun hond, of dat hun hond niet naar ze luisteren zijn meestal zelf de oorzaak. Je moet geen dominante hond nemen als je er zelf niet tegen opgewassen bent, en als je de ene keer iets toelaat kun je het niet maken om daarna boos op de hond te worden als het ineens niet mag. Wees dan consequent. Net als op bed, dat mag nu niet. Vindt ze prima...zo probeert het...logisch. En ik blijf rustig en zeg nee, en zet haar pootjes dan weer in haar mand. Boos worden hoeft niet. Alles is onder controle...boosheid is overbodig.

Deze lieve dame heeft iemand nodig die haar blijvend wil opvoeden. Ze ziet het als een leuk spel dat ze commando's krijgt en ze houdt van de interactie met haar baasje. Ze is erg slim en erg mooi....zeg nou zelf...

Tijdens een van de wandelingen was ze extra mooi. Het waaide hard en ze stond met haar snoetje in de wind. Haar lange oortjes wapperden achter haar en ze stond er zo mooi bij. Het was echt even een geniet-momentje. Soms zijn het die kleine dingen...Zo snurkt ze soms als ze slaapt...en als ze zich verlegd of uitrekt maakt ze een knorrend geluid...best hard haha!!

Dag 2 - Wat een schat!

2009-11-15T07:43:00.000-08:00

Het was een onrustige nacht. Overdag sliep ze onbekommerd, maar toen ik ook ging slapen was ze wat alerter. Ze vond het allemaal wel erg spannend en was wat onrustig. Ze smeekte of ze op bed mocht komen. Eigenlijk wil ik dat niet...maar ik snapte ook wel hoe moeilijk het voor haar was. Dus pakte ik een oud laken en legde dat over mijn dekens heen. Toen ze eindelijk bij me kon slapen werd ze rustig. Ik merkte dat ze mij wilde voelen...al was het maar met het puntje van haar oor of één teennageltje...dan was ze veilig en kon ze onbekommerd slapen.

Ze werd tussendoor wakker, en ik ben ook meer alert dus werd ik ook de hele avond wakker. Ze had wat last van haar buik gehad en kon soms niet een houding vinden. Ze was zo dankbaar dat ik haar bij mij liet slapen. Maar vannacht wordt het anders. Dan gaan we The Nanny's advies opvolgen. Gewoon in haar eigen mandje slapen...en steeds herhalen, niet toegeven.

Overigens is dat 'niet toegeven' ook de reden waarschijnlijk dat ze zich zo snel aanpast. Ze zoekt heel erg de grens op. Ze is pas 2 jaar en zit zo in de peuterpuberteit. Luisteren en reageren op commando's ziet ze als een spel...en de 'goedzo's' die ze krijgt als beloning maken haar zo blij dat ze een klein blijheidshuppeltje maakt!

Vandaag is ze al heel braaf geweest. Sommige dingen vindt ze nog wat eng...zoals de stofzuiger en een föhn...maar hoe kalmer ik blijf, hoe veiliger zij voelt.

Buiten heeft ze al kennis gemaakt met een aantal honden wat prima gaat. Zo lang ze maar niet in haar huisje komen. Ze is vrij afwachtend en voorzichtig maar heeft wel genoeg pit om ergens op af te stappen...al doet ze dan soms wat stapjes terug als het wat te eng wordt.

Ik merk dat ze helaas niet goed is opgevoed. Ze heeft een dak gekregen bij haar vorige baasjes, en genoeg te eten...maar met 4 of 5 andere honden in huis was het altijd nodig om zichzelf te verdedigen...en dat maakt angstig. Ook qua aandacht kwam ze erg tekort.

Gisteren had ze nog wat dominante neigingen. Dan heb je aan mij een verkeerde. Nee is bij mij nee, en niet 'soms'. En als ze iets doet wat niet mag is het 'NEE!'. Ze weet dan dat ze fout zit en probeert met haar puppy-eyes sympathie te krijgen, maar dat lukt niet. Niet meteen althans. Ik wacht dan zo'n minuut of 2 en ga dan flink met haar knuffelen.

Daar houdt ze erg van...van knuffelen! Ze geniet van de aandacht en weet nauwelijks wat haar overkomt. Ze eist niet veel en accepteert als het aaien (voor haar vroegtijdig) afloopt.
Bij het spelen en knuffelen probeert ze nooit te bijten. Ook niet speels. Wel vindt ze het leuk om met haar pootjes af te zetten tegen iets, meestal mij, en met haar nageltjes kan dat nog wel eens pijnlijk zijn.

Het viel me op dat ze nog geen pootjes kan geven. Dat ga ik haar nog even aanleren. Zitten en liggen snapt ze wel. Aangezien ze commando's zo leuk vindt denk ik wel dat het mogelijk is haar nog meer te leren. Rollen, lijkt me ook wel wat. En wie weet leer ik haar een 3-gangen menu koken!

Ondertussen al wat uurtjes later. Lyona komt alweer meer uit haar schulpje. Ze speelde uit haar zelf met een frisbee-touw-ding. Buiten wilde ze er wel graag achteraan rennen, maar het in haar mond nemen of überhaupt terugbrengen zit er nog niet in.

Nu ligt ze op de grond bij mijn bureaustoel. Ik kan er niet uit, maar dat geeft niet. Af en toe maakt ze een semi knorrend geluid als ze zich uitrekt...ik schiet dan soms spontaan in de lach! Dan kijkt ze me echt aan van 'is er iets?!' en hup, dan gaat dat hoofdje weer neer, oogjes toe en slaapt ze verder. De schat!

Dag 1 - Lyona arriveert

2009-11-14T22:00:00.000-08:00

Na een rit van 2,5 uur kwam ze bij me aan. Ik was heel eng voor haar en ze ontweek me zoveel mogelijk. Ze snapte het niet zo goed...haar baasjes lieten haar al na 15 minuten met mij alleen. Ze was dubbel angstig; van mij en niet wetend waar haar baasjes naartoe gingen.

Ik heb haar even een half uurtje binnengehouden en ben toen met haar gaan wandelen. Ze luisterde voor geen meter! Ze was in paniek en zocht haar baasjes overal en nergens. Ze trok zo hard aan de lijn dat de lijn brak! Hij was ook niet zo dik, maar toch. Gelukkig gebeurde het vlakbij de deur en wachtte ze heel braaf tot ik eraan kwam.

We zijn wel 6x gaan wandelen...ik maakte me zorgen omdat ik haar nog niet had zien plassen. Bij de 5e wandeling ging ze eindelijk plassen! Wat was ik blij. Ze had namelijk veel gedronken en hoopte dat ze 's nachts er dan niet uit hoefde.

Bij de 3e wandeling ging er bij haar een knopje om. Ineens luisterde ze naar me, wachtte braaf wanneer ik dat vroeg.

Tussen de wandelingen door slaapt ze braaf in haar mandje naast mijn bureau. Ze is niet overdreven aanhankelijk. Af en toe komt ze even gedag zeggen op een rustige manier. Ik aai haar wat, maar als ik ergens mee bezig ben en ophoud met aaien vindt ze het prima en gaat vrolijk weer verder.

Strakjes verplaats ik haar mand naar de slaapkamer. Hopelijk wordt het een rustige nacht.